Tek Başına

Gün geçmiyor ki bir kitap daha bitmesin. :) Bu yaz okuma konusunda oldukça formumdayım. :)

Gelelim kitaba. En başta New York Times BestSeller. BestSeller oldu mu da, insanda aha bu iyi bir kitap demek ki yargısı oluşuyor daha kitaba başlamadan. Genelde de iyi çıkıyorlar zaten. Kitabın kapağına baktığım zaman, o kadar da çekici gelmedi bana, çok güzelmiş, süpermiş gibi hissettirmedi. Bence satışlarda da bu kitap kapağı tasarımları oldukça etkili oluyordur. Neyse...

Kitap için öncelikli olarak söyleyebileceğim şey, güzel bir polisiye romanıydı. Ben normalde fantastik ve bilim-kurgunun dışına çıkmam ama denemek için okıyım dedim ve şimdi de iyiki okumuşum diyorum. Sürükleyiciydi, merak uyandırıcıydı, beğendim.

Ufaktan konusundan bahsedersem de, adamın teki karısını ve çocuğunu rehin alır. Adam silahlıdır. E bu durumda da tabiki polis ekipleri devreye girer. Keskin nişancılardan biri adamı tehdit oluşturduğu gerekçesi ile öldürür. Gelin görün ki öldürülen adamın babası da bir yargıç çıkar. Adamın karısı psikolojik olarak çöküntüdedir. ( adam daha ölmeden önce ) Çünkü 12 yaşında iken bir adam tarafından kaçırılmış, 27 gün boyunca toprak altında gömülü şekilde kalmış ve tecavüze uğramıştır. Bu durumda sorular baş gösterir: rehin alan adam, karısının yüzünden mi öldürüldü, keskin nişancı adamı daha önceden tanıyor muydu, nişancının, adamın karısı ile bir ilişiği var mıydı ? Kitap boyunca bu sorulara cevap bulunacak, intikamlar alınacak.

Özellikle polisiye severler başta olmak üzere, herkese tavsiye ederim.

Bir Milyon Küçük Parça

Dün gece okumayı bitirdiğim, yazarın bir uyuşturucu ve alkol bağımlısının ( kendisinin !) nasıl o hale geldiğini ve bundan kurtulma sürecini yazdığı kitap. Artık ölme noktasına gelmiş James Frey,bir kiliniğe yatırılıyor ve bağımlılıklarından kurtulmaya çalışıyor. Bu sürecin ne kadar zorlu olduğu tüm kitap boyunca üzerinde durulan noktalardan en önemlisi. Öyle ki hemen hemen her gün kan kusuyor, rüyalarında uyuşturucu aldığını görerek zorlanıyor,sürekli titremeler geliyor ve yemek dahi yiyemiyor.

Frey, kliniğe yatırılmadan önce öndeki 4 dişi olmaksızın,burnu kırılmış ve yanağında da kocaman bir delikle bir uçakta uyanıyor ve oraya nasıl geldiğine dair hiçbir fikri yok.Kitap buradan başlıyor ve gerçekten etkileyici bir sonla da bitiyor.

Klinikte bağımlı hastalar arasındaki arkadaşlık ilişkileri oldukça kuvvetli bir halde ve bu beni şaşırtan noktalardan biri. Hatta,bizim gibi normal insanları (!) yanlarında görmek istemiyorlar genelde.Öfke duyuyorlar ilginç bir biçimde.Kitabın sonlarına doğru,tüm bu arkadaşların klinikten çıktıktan sonra ne duruma geldikleri de söyleniyor ve çoğu başarısız oluyor. Bu bağımlılıktan kurtulabilme oranı yaklaşık %13-%15 arasında. Bu kişilerden kimi tekrar bu illete geri dönüyor, kimi öldürülüyor,kimi intihar ediyor. O yönden çarpıcı bir kitap ve New York Times BestSeller yine.

Kitabın gözümde ayrı bir yeri var.Çünkü yazımı tamamen diğer kitaplardan farklı. Biri "..." dedi gibi bir cümle bulamazsınız içinde.Neredeyse noktalama işareti kullanmayacakmış yazar o derece.Bir örnek vereyim hatta size:

İyi misin?
Bilmiyorum.
Neden?
Bilmiyorum işte.
İyileşmek istiyor musun?
Onu da bilmiyorum.
Gülüyorum.
Neden gülüyorsun?
Çünkü komik.
Neresi komik?

gibi konuşmalar geçiyor bütün kitapta. Bu yönden, ben çok daha rahat okudum. Kim bilir, belki daha zor okuyan da vardır. Ama bildiğim tek şey herkesin okuması gerektiği bu kitabı.

P.S : Okumak isteyen olursa, kitabın devamı da mevcut.Adı "Arkadaşım Leonard". ( New York Times BestSeller tabiki de.:))